Unë jam një nga një milion e katërqind e tridhjetë e një mijë e shtatëqind e pesëmbëdhjetë gratë e Shqipnisë.

Unë jam një nga një milion e katërqind e tridhjetë e një mijë e shtatëqind e pesëmbëdhjetë gratë e Shqipnisë. Jam bijë e gjakut malësor;fëmijë i dy prindërve me arsim 8-vjeçar,njerëz të një dinjiteti madhështor,të një thjeshtësie mallëngjyese,të një krenarie imponuese,punëtorë kooperativash,vjelës duhani,shitës kavanozash,shtëpijakë e në fund nëpunës shteti.Jam vajza e një nane bujarisht të … Continue reading Unë jam një nga një milion e katërqind e tridhjetë e një mijë e shtatëqind e pesëmbëdhjetë gratë e Shqipnisë.

Me u shtrëngu, pa pas nevojë me u shty

Ne nuk i ngjajmë njena-tjetrës. As nga historia prej të cilës vijmë,as nga betejat që kena humb,as nga shenjat e dhimbjes,as nga pasionet ma të guximshme,as nga çertifikatat e lavdërimit,as nga notat në rregjistër,as nga fotografitë në mur,as nga muret e shtëpisë,as nga rrëfimet e nanës e as nga rrudhat e babait. Nuk ngjajmë as … Continue reading Me u shtrëngu, pa pas nevojë me u shty

#mestudentët

Në një vend ku duhet luftë e përditshme me kenë fëmijë,i ri,student,burrë,grua,kafshë,profesionist,pensionist,i papunë,andrrimtar,i lirë,i drejtë,i ndryshëm...revolta,kryengritja,mosbindja,rrudhja e vetullave e ngritja e zanit asht e vetmja shkrepëse në xhep,e vetmja shpresë që s’duhet me u lanë me vdekë. Unë kam 8 vite që kam ik prej Shqipnisë.Sfidat e jetës studentore m’i ka lanë kujtim një tjetër … Continue reading #mestudentët

Ana tjetër e medaljes:gratë për të cilat nuk flasim.

Vajzat dhe gratë e Shqipërisë nuk janë vetëm ato që shohim në ekranin e televizorit,në rrjetet sociale,në korridoret e shkollës apo në pedonalen e qytetit. Vajzat dhe gratë e Shqipërisë janë edhe vajzat e gratë e Komuniteteve;vajzat e gratë që punojnë tokën në fshat;ato që zgjohen e flejnë në zona të izoluara malore ku edhe … Continue reading Ana tjetër e medaljes:gratë për të cilat nuk flasim.